กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เจี้ยนหมิงเริ่มวิเคราะห์ตามความคิดของตน
“ผมสงสัยว่าที่ชิวเย่สามารถเดินไปจนถึงปากหมู่บ้านได้ เป็นเพราะเจ้าสาวไม่อยากทำตัวให้ปี้หยี่ตื่นตกใจ มิเช่นนั้นตอนที่ชิวเย่เดินออกจากประตูเรือน เจ้าสาวก็คงพาร่างของจวงเสวี่ยฉิงไปทวงคืนดวงจิตแล้ว”
“แต่เธอกลับไม่เพียงไม่ทำเช่นนั้น ยังนำทางให้ชิวเย่เดินไปไกลขนาดนั้นโดยไร้สุ้มเสียง เห็นได้ชัดว่าไม่อยากให้เกิดความวุ่นวาย คนที่ทำให้เธอเกรงกลัวได้ ผมคิดว่านอกจากปี้หยี่แล้วก็ไม่มีใครอื่น”
“ความสามารถของปี้หยี่มีมากแค่ไหนนั้นจนถึงตอนนี้ยังคงเป็นปริศนา แต่ที่แน่ๆ คือบุคลิกภาพแต่ละคนของเขาล้วนไม่ธรรมดา”
“โดยเฉพาะเมื่อเจอสถานการณ์ที่ถนัดเช่นนี้ การที่ทำให้เจ้าสาวเกรงกลัวได้ก็ถือว่าสมเหตุสมผล”
“……”