กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำพูดนี้ของปี้หยี่ราวกับพูดกับตัวเอง เขาเสริมอีกประโยค “คนดีที่แจกเงินได้ จะฆ่าให้ตายไม่ได้”
แล้วในสมองของเขาก็ดังเสียงของตัวเองขึ้นมา เพียงแต่น้ำเสียงต่างกัน
อวิ่นอี้: “รู้แล้ว”
กงจื่อ: “พลังนั้นดูคุ้น ๆ อยู่ ราวกับเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง”
ซิวเฉิง: “ฉันก็รู้สึกคุ้น ๆ อยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ศัตรู ปล่อยไปได้”
หลงต้า: “เรื่องก่อน ๆ นึกไม่ออกแล้ว แต่ฉันมั่นใจว่าเคยเห็นเธอ เก็บไว้ก่อนแล้วค่อยดูว่ามันเป็นตัวอะไร”
ปี้หยี่: “นายพูดจาไม่เพราะเลย คนเราจะเรียกว่าตัวอะไรไม่ได้”
หลงต้า: “ฉันก็คือเธอ เท่ากับเป็นเธอที่พูด”
ปี้หยี่: “บางทีก็ไม่ค่อยชอบตัวเองเหมือนกัน”