กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เธอฉี่รดที่นอน... ฉี่รดที่นอน... ที่นอน... นอน...”
เสียงนี้วนเวียนอยู่ในสมองของผู้เข้าแข่งขันคนนี้
ผู้เข้าแข่งขันคนนี้ตัวสั่นเทาไปทั้งตัว ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีเปิดเปลือกตาขึ้นมาครึ่งหนึ่ง วินาทีถัดมาก็ปิดลงอีกครั้ง
ราวกับถูกผีอำ เขารู้ตัวชัดเจนว่าสภาพของตัวเองผิดปกติ พยายามสุดชีวิตที่จะตื่นขึ้นมาแต่ขยับอะไรไม่ได้เลย
โลรันหันกลับไปมองพวกพ้อง “ได้ผลอยู่นะ ปลุกเจตจำนงขึ้นมาได้ มีเจตจำนงก็จะต่อต้าน อย่างน้อยก็ไม่หลับตายไปทั้งอย่างนั้น”
แองกัสลูบคาง “ในเมื่อจิตถูกปิดบัง ใช้วิธีที่แหลมคมกระตุ้นจิต ก็อาจจะทลายมันได้จริง ๆ”
เขาดึงคนหนึ่งขึ้นมาด่าต่อเนื่องหนึ่งนาที เปลือกตาของคนคนนี้สั่นระริกตลอด
ปากพึมพำ “อย่าด่าเลย อย่าด่าเลย ด่าสกปรกเกินไปแล้ว”