กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนข้าง ๆ พากันหัวเราะอีกครั้ง
“เจ้าขอทานน้อย เพลงดาบของซิวเฉิงต่างหากที่บรรลุขั้นสุดยอด ไอ้ฆาตกรดาบอะไรนั่นน่ะโลกยุทธ์เขาลือมั่วไปหมด เขาไม่ชอบฆ่าคนหรอก เขาชอบทรมานคนต่างหาก”
“ฮ่า ๆ ๆ! ไม่ใช่แล้ว ซิวเฉิงแค่ใช้วิธีของอีกฝ่ายสนองคืนอีกฝ่ายต่างหากเล่า”
“ก็ต้องโทษที่เวลาซิวเฉิงซิงเสี่ยจ้างอี้มักจะใช้กระบี่เสมอ ถึงได้มีชื่อเสียงเรื่องฆาตกรดาบเลื่องลือออกไป ทำเอาดูเหมือนว่าเขาโหดเหี้ยมมากอย่างนั้นแหละ”
เมื่อก้าวเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ภายในเมือง
ซูสวีจึงเข้าใจว่าที่คนอื่นบอกว่าสนามหลังบ้านของซิวเฉิงยัดจนแน่นนั้นหมายความว่าอย่างไร
เด็กเต็มลานเรือน คนที่เล็กที่สุดยังนอนอยู่ในเปล ส่วนคนที่โตที่สุดก็รุ่นราวคราวเดียวกับซิวเฉิง