กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยซินเหม่ยหยิบสมุดบันทึกบนโต๊ะหัวเตียงมาเปิดให้เขาดู
“ฉันเป็นน้าสาวของเธอ”
ปี้หยี่กวาดตามองเนื้อหาในสมุด ถึงเขาจะจำไม่ได้ แต่ก็มีความรู้พื้นฐาน เขาเห็นตัวหนังสือก็รู้ว่านี่เป็นลายมือของตัวเอง
เขาจึงเก็บมือกลับอย่างไม่ใส่ใจ “น้าสาว ผมเพิ่งตื่นเลยเบลอ ๆ อย่าถือสานะ น้าสาวมาหาผมเพราะจะโอนเงินมาให้ผมใช่ไหม?”
“……”
เซี่ยซินเหม่ยยกมือ “มานี่ เธอไม่สบาย ฉันขอดูว่าดีขึ้นบ้างไหม”
ปี้หยี่ได้ยินก็สว่างวาบ “อ๋อ~ ว่าแล้ว ทำไมนึกอะไรไม่ออกเลย ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง น้าสาวรีบตรวจผมเลย ผมป่วยหนักไหม? กระทบความหล่อไหม? กระทบสติปัญญาไหม?”
“……”