กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่สิงเสวี่ยลืมตาขึ้น
เขารู้สึกเหมือน…ได้ฝันยาวนานมาก ๆ…
“ท่านเทพพักไปนานเท่าไร”
เซียนน้อยที่รับใช้อยู่ข้าง ๆ กล่าวอย่างเคารพ: “เรียนเทพหิมะ 300 ปีครับ”
300 ปีสำหรับเย่สิงเสวี่ยผู้เป็นมหาเทพโบราณที่หลับยาวนานเช่นนี้ ถือได้แค่ว่าเป็นการงีบหลับสั้น ๆ
เย่สิงเสวี่ยมองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายอยู่นอกโถงแวบหนึ่ง ก่อนลุกขึ้นพูดว่า: “องค์ชายน้อยอยู่ที่ไหน”
“องค์ชายน้อยกลับมาที่เขาปู้โจวตั้งแต่ 10 วันก่อนแล้ว ก็เคยมาที่นี่ พอทราบว่าท่านกำลังพักผ่อน จึงกลับไปก่อน ตอนนี้ผมจะไปหาองค์ชายน้อย แล้วเชิญองค์ชายน้อยมาที่นี่สักครู่—”
“ไม่ต้อง ท่านเทพจะไปเอง”