กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มีคนเดินออกมาจากห้องประชุม
เมื่อเห็นพวกเขา อีกฝ่ายรีบทักทาย “ผู้บัญชาการสูงสุด พระชายาองค์รัชทายาท”
เย่สิงเสวี่ยพยักหน้าตอบรับ
หลังจากคนนั้นจากไป เย่สิงเสวี่ยพูดกับหลิงลั่วว่า “รอสักครู่”
หลิงลั่วพยักหน้า “ได้”
เย่สิงเสวี่ยเดินกลับเข้าไปในห้องประชุม แล้วพูดกับวังหงไห่ว่า “ผมมีธุระนิดหน่อย ขอตัวก่อน”
วังหงไห่เก็บงำรอยยิ้มในดวงตา พยักหน้าอย่างจริงจัง “ไปเถอะ”
เย่สิงเสวี่ยพยักหน้าแสดงอาการกับคนอื่นอีกเล็กน้อย แล้วหันหลังเดินจากไป
การประชุมดำเนินมาถึงช่วงท้าย และเรื่องที่พวกเขาจะหารือกันในตอนท้ายนั้นส่วนใหญ่ให้เย่เจิ้นเหยียนกับวังหงไห่จัดการ หากเย่สิงเสวี่ยมีธุระต้องออกไป ทุกคนก็ไม่คิดว่ามีอะไรผิดปกติ
เพียงแต่……