กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังกลับมาที่ห้องและปิดประตู เย่สิงเสวี่ยก็ประคองใบหน้าเล็กของหลิงลั่วแล้วจูบ ก่อนมองเธอพร้อมยิ้มอย่างจนใจ
หลิงลั่วเห็นรอยยิ้มของเขาจึงถามว่า “เป็นอะไรไป?”
แม้เย่สิงเสวี่ยจะไม่ได้สนใจเย่เชียนอวี่ แต่จากสายตาที่เธอมองเขาตอนพูดคุยกันก่อนหน้านี้ เขาก็เข้าใจแล้วว่าเย่เชียนอวี่มีใจให้เขา
ทว่าหลิงลั่วกลับไม่รู้สึกถึงเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย…