กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลิงลั่วพยักหน้า “อืม อย่าลืมกินยานะ ฉันไปห้องทดลองก่อน”
พูดจบก็หันหลังเดินจากไป
เมื่อได้รับคำตอบที่แน่ชัดจากหลิงลั่ว อารมณ์ในใจของเย่สิงเสวี่ยก็ปั่นป่วนขึ้นมา และเขาก็ชะงักไปอีกครั้ง
เห็นหลิงลั่วกำลังจะจากไป เขาก็ได้สติขึ้นมาทันที และยื่นมือไปคว้าเธอไว้
หลิงลั่วหันกลับมา มองเขาอย่างไม่เข้าใจ “เป็นอะไรไป?”
เย่สิงเสวี่ยเงยหน้ามองหลิงลั่วอย่างลึกซึ้ง กำมือเธอไว้ และไม่พูดอะไรอยู่ครู่ใหญ่
เย่หวยก็ได้สติกลับมาเช่นกัน เมื่อเห็นเช่นนี้ก็กลับยิ้มออกมาเล็กน้อย