กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ออกจากห้องโถงหารือและขึ้นยานบินแล้ว เย่สิงเสวี่ยก็โอบหลิงลั่วเข้ามาในอ้อมแขน จูบอย่างอ่อนโยนแล้วยิ้มว่า “ตอนที่ลั่วลั่วตอบว่าพอใจกับสถานการณ์ปัจจุบันแล้วหันมามองผม เพราะผมก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ลั่วลั่วพอใจกับสถานการณ์ปัจจุบันใช่ไหมครับ”
หลิงลั่วพยักหน้า “ใช่ค่ะ”
เธอคิดว่าเขาดีมาก
เธอชอบเขามาก
สิ่งเหล่านี้เธอไม่ได้พูดออกมา แต่เมื่อเห็นแววตาของเธอ เย่สิงเสวี่ยก็เข้าใจ เขายิ้มแล้วโอบเธอเข้ามาในอ้อมแขนอีกครั้ง ยิ้มว่า “ผมก็ชอบลั่วลั่ว ชอบมาก ๆ เลย ลั่วลั่วรู้ใช่ไหมครับ”
หลิงลั่วพยักหน้า “อืม”
เย่สิงเสวี่ยมองเธอ เอาหน้าผากแตะหน้าผากเธอ แล้วจูบเธออย่างอ่อนโยน
เมื่อไปถึงสถานที่รับประทานอาหาร เย่เฟิงกับเย่สิงอวี่ก็นั่งรออยู่ข้างโต๊ะอาหารแล้ว