กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังทานมื้อเย็นกับเย่เฟิงและเย่เจิ้นเหยียนแล้ว ตอนที่เย่สิงเสวี่ยกลับมาถึงตำหนักองค์รัชทายาท หลิงลั่วยังไม่ตื่น
เย่สิงเสวี่ยลงนั่งอยู่ข้าง ๆ อยู่เป็นเพื่อนหลิงลั่วเงียบ ๆ ไปพร้อมกับจัดการงานราชการ
ราวสองทุ่มกว่า หลิงลั่วก็ตื่น
เห็นหลิงลั่วตื่น เย่สิงเสวี่ยก็วางแฟ้มในมือลง เดินเข้าไปกอดหลิงลั่วที่นั่งอยู่บนเตียงเข้ามาในอ้อมแขน จูบสองที แล้วจึงยิ้มอย่างอ่อนโยน “ลั่วลั่วหิวหรือเปล่า”
หลิงลั่วซุกอยู่ในอ้อมแขนอุ่น ๆ ของเขา ได้ยินก็ส่ายหน้า “ไม่หิว แต่อยากกินอะไรน่ะ”
เย่สิงเสวี่ยจัดผมที่ยุ่งนิด ๆ ให้เธอเบา ๆ แล้วถาม “ลั่วลั่วอยากออกไปกินข้างนอกไหม”
“ออกไปข้างนอก?”
“อืม ข้างนอกมีภัตตาคารอยู่หลายเจ้ารสชาติดีมาก ลั่วลั่วอยากลองไปดูไหม”
เธอวุ่นวายติดต่อกันมานานขนาดนี้ เขาอยากพาเธอออกไปเดินข้างนอก ผ่อนคลายอารมณ์ พักผ่อนสักหน่อย
“ได้สิ”