กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลิงลั่ว “……”
เมื่อช่างแต่งหน้าและช่างทำผมได้สติกลับมา สีหน้าก็พลันลนลาน “พระ...พระชายาองค์รัชทายาท ขะ...ขอโทษค่ะ”
แล้วรีบช่วยปัดแป้งออกจากใบหน้าเธออย่างลนลาน
หลิงลั่ว “ไม่เป็นไรค่ะ”
เย่สิงเสวี่ยยื่นมือออกมาเช่นกัน ค่อย ๆ เช็ดแป้งที่ตกอยู่บนเปลือกตาเธอ พอเห็นว่าแป้งไม่ได้เข้าตาเธอจึงค่อยวางใจ
หลิงลั่วเงยหน้ามองเขา “คุณ...อย่าชมส่งเดชสิคะ”
เวลาถูกสัมภาษณ์ แน่นอนว่าการตอบแบบคาแลนซีและคนอื่น ๆ ย่อมดูเหมาะสมกว่า
การที่เธอไม่ได้พูดแบบนั้น ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่รู้
เย่สิงเสวี่ยส่ายหน้า มองเข้าไปในดวงตาเธอแล้วพูดยิ้ม ๆ “ไม่ได้ชมส่งเดชครับ”
หลิงลั่ว “……”