ตอนที่ 279 กำชับอย่างห่วงใย

เย่สิงเสวี่ยเข้าใจความหมายของเธอเช่นกัน

นับตั้งแต่แน่ใจว่าเธออยู่ตรงนี้จริง ๆ รอยยิ้มก็แทบไม่เคยจางหายไปจากใบหน้าหล่อเหลาเหลือเกินของเขาเลย

เพียงแต่…

เขานึกถึงคำถามหนึ่งขึ้นมา

เขาแตะจมูกเล็ก ๆ ของหลิงลั่วในอ้อมกอดเบา ๆ แล้วกระซิบหยอกข้างหูเธออย่างสนิทสนมว่า “ลั่วลั่วให้ยันต์ส่งกระแสเสียงผม หมายความว่าผมจะติดต่อเธอเมื่อไรก็ได้ใช่ไหม?”

เมื่อได้ยินดังนั้น หลิงลั่วก็ชะงักไปเล็กน้อย เธอมองเขาอย่างลำบากใจนิด ๆ “ฉันยังทำให้ตบะมั่นคงดีไม่ได้ อีก 5 วันค่อยติดต่อฉันได้ไหม?”