กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น
พวกเขาถูกพ่อบ้านเคาะประตูปลุกให้ตื่น
เย่สิงเสวี่ยกับหลิงลั่วตื่นขึ้นพร้อมกัน
พลังวิญญาณในร่างของหลิงลั่วฟื้นกลับมาหมดแล้ว
แต่เธอก็ยังรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง
เธอซบอกเขาแล้วถูไถไปมา ไม่อยากลุกจากเตียง
เย่สิงเสวี่ยมองสีของท้องฟ้าข้างนอก ชะงักไปครู่หนึ่ง
เขามองหลิงลั่วในอ้อมแขน แล้วอุ้มเธอขึ้น พูดอย่างอ่อนโยน “ลั่วลั่ว พวกเราควรลุกได้แล้ว”
หลิงลั่วขมวดคิ้ว “ไม่อยากขยับตัว”