กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่สิงเสวี่ยไม่สนใจเขา มองไปที่หลิงลั่ว แล้วถามอย่างอ่อนโยน “ลั่วลั่ว กลับบ้านกันดีไหม”
หลิงลั่วเข้าใจความหมายของเขา “ได้ค่ะ”
เย่เจ๋อหรู “……”
เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ “กลับไปลองงั้นเหรอ เธอ...หรือว่า พี่ก็ซื้อเมคาจากปรมาจารย์ด้วยเหมือนกัน!”
“ไม่มี” พูดจบก็หันไปบอกหลิงลั่ว “ผมจะไปบอกตาสักหน่อย”
“อือ”
เย่เจ๋อหรู “……”
เย่เจิ้นเหยียนได้ยินว่าพวกเขาจะกลับแล้ว จึงเดินลงมาจากชั้นบน “จะกลับแล้วเหรอ”
“อือ”
เย่เจิ้นเหยียนไม่ได้รั้งพวกเขาไว้ มองไปที่หลิงลั่วแล้วพูดว่า “ว่างเมื่อไหร่ก็แวะมาเที่ยวนะ”