กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อืม”
หลิงลั่วก็คิดเช่นเดียวกัน
เย่สิงเสวี่ยเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้จึงถามอีกครั้ง “ที่ว่าไม่นานมานี้ ประมาณเมื่อไหร่?”
“ภายในสองวันนี้”
ไม่เช่นนั้น หากเวลาผ่านไปนานจนกลิ่นอายของคนเหล่านั้นสลายไป เธอก็จะตรวจจับอะไรไม่ได้แล้ว
สองวัน?
แววตาของเย่สิงเสวี่ยลุ่มลึกขึ้น “ผมพอจะรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น”
“หืม?”
เย่สิงเสวี่ยยิ้ม “กำแพงมีหู ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง”
หลิงลั่วพยักหน้า “อ๋อ…”