กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลิงลั่วพยักหน้า “ฉันไม่เหนื่อย”
เย่สิงเสวี่ยชะงักเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร เพียงยิ้มบาง ๆ ส่งเสียง “อืม” แล้วจูงมือเธอลงไปชั้นล่าง
ตอนแรกเหยียนซานไม่ได้สังเกต
และไม่พบว่าเย่สิงเสวี่ยมีอะไรผิดปกติ
เมื่อมองไปสักพัก เขาจึงสังเกตเห็นว่าเย่สิงเสวี่ยดูเหมือนจะไม่ได้มีความสุขเท่าไร……