กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่สิงเสวี่ยสังเกตเห็น ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ เขาจึงหยิบผงกลบกลิ่นที่หลิงลั่วให้เขามาจากถุงเก็บของ
แม้ในท้องตลาดก็มีผงกลบกลิ่นวางขาย
แต่…
แววตาของเย่สิงเสวี่ยลึกลง เขาถอนตัวออกจากการต่อสู้ แล้วโปรยผงกลบกลิ่นลงไปรอบ ๆ ในรัศมีหนึ่งกิโลเมตร
ในตอนนั้นเอง เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าฝีเท้าของสัตว์อสูรที่กำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขาชะงักลังเล ก่อนจะหันไปทางอื่นแทน
เย่สิงเสวี่ยถอนหายใจโล่งไปได้ชั่วคราว
ทว่าสัตว์อสูรอีกไม่น้อยที่อยู่รอบ ๆ สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวฝั่งนี้ ก็ยังคงมุ่งหน้ามาทางพวกเขา
แต่เมื่อเทียบกับสัตว์อสูรที่ไหลมาอย่างไม่ขาดสาย ผงกลบกลิ่นที่เขาเพิ่งโปรยลงไปก็ตัดขาดสัตว์อสูรไปได้เป็นส่วนใหญ่แล้ว
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป…
พวกเขาอาจต้านทานไหว