ตอนที่ 162 พวกเราต่างถอยกันคนละก้าว

วันรุ่งขึ้น

ตอนเช้า

ถังซินซวินตื่นขึ้นมา พอเห็นคะแนน ปฏิกิริยาของเขาก็ไม่ต่างจากไป๋อิงและคนอื่น ๆ มากนัก เขามองไปยังเต็นท์ของหลิงลั่วด้วยสายตาซับซ้อน

ในเวลานี้ หลิงลั่วบังเอิญเดินออกมาจากเต็นท์พอดี เมื่อสังเกตเห็นสายตาของเขา เธอชะงักไปครู่หนึ่ง “มีอะไรเหรอ?”

ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเมื่อครู่นี้ หลิงลั่วปิดกั้นประสาทสัมผัสทั้งห้าและจดจ่ออยู่กับการฝึกฝน จึงไม่รู้ว่าเมื่อคืนกับเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา

ถังซินซวินทั้งสามคนมองเธอแล้วรีบพูดขึ้น “ไม่มีอะไร พระชายาองค์รัชทายาท พวกเราจะพยายามให้ดี!”

หลิงลั่วพยักหน้า “...ได้”