กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทุกคนต่างมองเธออย่างประหลาดใจ
เมื่อเจียงซิงเหอตั้งสติได้ก็อดถามอีกครั้งไม่ได้ “ถ้า...ถ้าเกิดมีคนจงใจกลั่นแกล้งองค์รัชทายาท รังแกองค์รัชทายาท—”
แม้หลิงลั่วจะคิดว่านี่ก็เป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่งสำหรับเย่สิงเสวี่ย
แต่หลิงลั่วไม่ได้พูดออกไป
เธอหรี่ตา “ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันจะตามทวงคืนให้เขาสองเท่า!”
“เอ่อ...ถ้าคุณไม่มีโอกาส—”
“ไม่มีทางไม่มีโอกาส”
“ฉันหมายถึงถ้าเกิด—”
“ไม่มีทางมีเรื่องไม่คาดคิด”
ทุกคนคิดว่าคำพูดของหลิงลั่วฟังดูเด็ดขาดเกินไป