กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หัวใจของเย่เจ๋อหรูเต้นตึกตัก เขามองหลิงลั่วด้วยความประหม่าและตื่นเต้น “ผม... ผมแค่ยื่นมือไปรับก็พอแล้วเหรอครับ?”
“อืม คุณแบมือแล้วเรียกชื่อมัน มันก็จะลงมาอยู่บนมือคุณเองค่ะ”
“อ๋อ ๆ”
เย่เจ๋อหรูรีบเรียก “โหยวเฟิง”
เมื่อได้ยินเสียงเรียก โหยวเฟิงก็ร่อนลงบนฝ่ามือของเขาอย่างแผ่วเบา
ตอนนั้นหลิงลั่วพูดต่อว่า “การรับรู้ระหว่างพวกคุณเป็นแบบสองทาง คุณกับมันควรสื่อสารและปรับตัวเข้าหากันให้มาก เมื่อคุ้นเคยกันแล้ว ถึงจะเข้าสู่สภาวะคนกับเมคาเป็นหนึ่งเดียวได้อย่างแท้จริงค่ะ”
กู้ฉิงชะงักไปเล็กน้อย “คนกับเมคาเป็นหนึ่งเดียว?”