กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ก่อนหน้านี้หลิงลั่วรับปากเขาไว้ว่า ครั้งหน้าจะกลับไปกับเขา
ได้ยินเช่นนั้น เธอพยักหน้า “ไปเถอะ”
เย่สิงเสวี่ยยิ้ม แล้วจูบปลายริมฝีปากเธอเบา ๆ อีกหลายครั้ง
ค่ำนี้ที่พระราชวังมีแขก เย่สิงเสวี่ยจัดคนเลือกชุดพิธีการให้หลิงลั่ว แล้วทำทรงผม แต่งหน้าเบา ๆ เสร็จแล้วจึงออกจากบ้าน
ครั้งนี้ หลิงลั่วสวมชุดเดรสยาวผ้าไหมลื่นสีชมพูอ่อนแบบเอวรัดสายเดี่ยว
ผมยาวถูกรวบขึ้น ประดับด้วยเครื่องประดับรูปกิ่งบุปผา
สีหน้าของเธอเรียบเฉย ในยามที่สายตาคลี่คลาย กลิ่นอายกลับมีชีวิตชีวาแต่ก็เย็นชาและหลุดพ้นจากโลก
งดงามราวกับเซียนหญิงที่ไม่แปดเปื้อนธุลี
เย่สิงเสวี่ยยืนอยู่ข้าง ๆ มองดู แววตาเข้มลึกขึ้นเล็กน้อย