กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่สิงเสวี่ย นั่งลง เปล่งเสียง “อืม” อย่างเรียบเฉย
เย่เฟิง: “……”
ตอนนี้แหละ เขาจึงเงยหน้าขึ้น กล่าวประชด “ฉันไม่ให้เธอกลับมา เธอก็ไม่กลับมาสักครั้งตลอดทั้งปี คนที่ไม่รู้เรื่องคงคิดว่าฉันสั่งให้คนกักไม่ให้เธอกลับมา”
เย่สิงเสวี่ยรู้ว่าเขาไม่ได้หมายความว่าจะตำหนิ จึงเมินคำพูดนั้นไปตรง ๆ “คุณพ่อเรียกผมกลับมามีธุระอะไรครับ?”
เย่เฟิงชำเลืองมองเขา “เธอจู่ ๆ ก็ประกาศเรื่องแต่งงานโดยไม่บอกกล่าวสักคำ ตอนนี้ผ่านมาหลายวันแล้ว เธอก็ไม่คิดกลับมาจัดการบ้าง เรื่องในพระราชวังทั้งบนล่างนี้ เธอตั้งใจจะไม่ดูแลแล้วหรือ? หรือว่าฉันแต่งตั้งองค์รัชทายาทปลอมขึ้นมา?”
เย่สิงเสวี่ยกล่าว “ทำให้คุณพ่อลำบากแล้วครับ”
หลังเรื่องนี้เกิดขึ้น ขุมอำนาจหลายฝ่ายย่อมลองหยั่งท่าทีของเย่เฟิงเป็นสิ่งแรก