กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แม้ซูเสี่ยวอวี่จะคิดเช่นนั้นอยู่ในใจ แต่เธอไม่มีทางพูดออกมา
ไม่อย่างนั้นก็เท่ากับยอมรับต่อหน้าหลิงลั่วไม่ใช่หรือว่าเธอจงใจพูดกระทบกระเทียบอีกฝ่าย?
เธอยิ้มแล้วพูดว่า “เพื่อนหลิงวางใจเถอะ พวกเราคอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบ ๆ อยู่แล้ว เพราะไม่พบสัตว์อสูรถึงได้กล้าพูดคุยกันแบบนี้”
พูดแล้วเธอยังแสดง “ความหวังดี” ด้วยการบอกว่า “อีกอย่าง ถ้าเธอเหนื่อยก็กลับไปพักในเต็นท์เถอะ ตรงนี้ปล่อยให้ฉันกับรุ่นพี่ดูแลก็พอ”