กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สองชั่วโมงต่อมา
เซี่ยหลินและคนอื่น ๆ ตื่นขึ้นมาทีละคน
บาดแผลบนร่างกายของพวกเขาหายดีแล้ว และท้องก็รู้สึกอิ่ม
ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ว่า ตอนที่พวกเขาหมดสติ หลิงลั่วไม่ได้แค่จัดการบาดแผลให้พวกเขา แต่ยังป้อนสารอาหารเหลวให้พวกเขาดื่มด้วย
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่หลิงลั่วดูแลพวกเขาแบบนี้
ขณะที่เซี่ยหลินและคนอื่น ๆ รู้สึกขอบคุณ พวกเขาก็หน้าหูแดงด้วยความเขินอาย
นอกจากนั้น สายตาที่พวกเขามองหลิงลั่ว เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ก็มีความเลื่อมใสเพิ่มขึ้นหลายส่วน
หลิงลั่วลุกขึ้นยืน พูดเบา ๆ “จะเดินทางต่อไหม?”
เมื่อเซี่ยหลินและคนอื่น ๆ ได้ยินเช่นนั้น ก็ตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ไป!”
แม้ว่าพลังงานในร่างกายของพวกเขาจะยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ แต่พวกเขาไม่อยากเป็นตัวถ่วงให้หลิงลั่ว!