เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 399 เข้าสู่ฤดูร้อน
วันเข้าสู่ช่วงฝู มาร์ซาใช้แป้งบัควีตใหม่นึ่งหมั่นโถวหนึ่งหม้อ
หมั่นโถวนึ่งจนทั้งขาวทั้งฟู ตอนยกออกจากลังถึงไอร้อนพวยพุ่ง ในห้องครัวเตาไฟอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของแป้งข้าวสาลี เยวี่ยเกาะขอบแท่นเตาเขย่งเท้าชะเง้อดู ถูกมาร์ซาบิชิ้นเล็กชิ้นหนึ่งยัดใส่ปาก ร้อนจนต้องเป่าลมออกจากปากไม่หยุดแต่ก็ไม่ยอมคาย ไอราก็หยิบมาลูกหนึ่ง ประคองไว้ในฝ่ามือค่อย ๆ กิน กินจนใบหน้าเลอะเป็นวงสีขาว
ลั่วเอินนั่งอยู่บนม้านั่งเตี้ยตรงหน้าประตูห้องครัวเตาไฟ ในมือก็กุมหมั่นโถวไว้ลูกหนึ่ง เขาฉีกชิ้นเล็กชิ้นหนึ่งใส่ปากเคี้ยว รสหวานของแป้งสาลีใหม่ค่อย ๆ แผ่ซ่าน นุ่มนิ่ม ไม่แข็งกระด้างและฝาดลิ้นเหมือนเสบียงเก่า เขาเคี้ยวหมั่นโถวหมดไปลูกหนึ่ง ก็หยิบมาอีกลูก บิออกแล้วคีบหัวไชเท้าซอยดองของมาร์ซาใส่เข้าไปคำหนึ่ง รสเค็มหวานผสานกัน เคี้ยวแล้วส่งเสียงกรุบกรอบ
“แป้งนี้ดีจริง” มาร์ซาเก็บหมั่นโถวที่เหลือใส่ลงในตะกร้า “ข้าวสาลีใหม่นี่ต่างออกไปจริง ๆ เหนียวนุ่มได้ที่”