เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 ธารหวาน
สามวันติดต่อกัน ผู้คนในป้อมปราการต่างยุ่งอยู่กับการอุดรอยแยก
รอยแยกในลานบ้านยาวที่สุด มันพาดเฉียงจากโคนกำแพงทิศเหนือทะลุไปถึงหลังห้องครัวเตาไฟ ผ่าลานบ้านทั้งลานแยกออกเป็นสองส่วน เมิ่งหูพาคนขนเศษหินและดินเหนียวมาจากริมแม่น้ำ เทลงไปในรอยแยกทีละตะกร้า ใช้พลั่วเหล็กตบจนแน่น แล้วรดน้ำซ้ำลงไป ยามที่น้ำซึมลงไปมีเสียงดังกึกกัก ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างที่กระหายมาเนิ่นนานได้ดื่มกินจนอิ่มหนำเสียที
ถมจนถึงวันที่สามจึงจะราบเรียบสนิท แม้พื้นดินยังนูนเป็นคันดินสันหนึ่ง แต่คนเดินอยู่ด้านบนก็ไม่เหยียบจมลงไปอีกแล้ว มาร์ซาหว่านเมล็ดหอมกำมือหนึ่งลงบนคันดินนั้น พลางเอ่ยว่ารอให้มันงอกขึ้นมาก็มองไม่ออกแล้ว
รอยแยกในไร่นาก็ถมแล้วเช่นกัน เศษดินที่พลิกม้วนขึ้นมาเหล่านั้นถูกไรเนิร์ดพาคนใช้พลั่วเกลี่ยให้เรียบทีละคัน หลังจากเกลี่ยเรียบแล้วก็พลิกดินใหม่ขึ้นมากลบปิด มองไม่เห็นร่องรอยเดิมอีก ต้นกล้าบัควีตถูกดึงขาดไปหย่อมหนึ่ง ไรเนิร์ดจึงปลูกซ่อมต้นใหม่ รดน้ำ แล้วบอกว่าอีกสามถึงห้าวันก็ฟื้นตัวได้