กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 375 รอคอยอย่างสงบ
ในค่ำคืนของวันที่ยุ่งจนเสร็จสิ้น ลั่วเอินก็พลันว่างลง
สิ่งที่พอจะทำได้ล้วนทำไปหมดสิ้นแล้ว ช่องประตูซ่อมแซมให้แคบลง ตะกร้าดินเรียงเป็นระเบียบ กำแพงเมืองเพิ่มความหนาขึ้นอีกหนึ่งชั้น หัวไชเท้ารดน้ำแล้ว เมล็ดพันธุ์คัดแยกเรียบร้อย อาวุธลับคมซ้ำแล้วซ้ำเล่า จู่ ๆ เขาก็ค้นพบว่าตนเองกำลังยืนอยู่กลางลานบ้าน ในมือกลับไม่มีสิ่งใดเลย
ความรู้สึกเช่นนี้ทรมานยิ่งกว่าการออกรบเสียอีก
อลิเซียเดินออกมาจากในห้อง เห็นเขายืนเหม่ออยู่กลางลานบ้าน จึงเดินเข้ามาดึงตัวเขาไว้
“ยืนทำอะไรอยู่ กินข้าวได้แล้ว”