กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 281 เดือน 12
ข่าวที่กองกำลังของเฟิ่งว่านซานแตกกระจัดกระจายไปแล้ว ลั่วเอินไม่ได้ปิดบัง แต่ก็ไม่ได้เที่ยวบอกใครต่อใคร คนที่ควรรู้ล้วนรู้แล้ว ส่วนคนที่ไม่จำเป็นต้องรู้ ต่อให้รู้ไปก็ไม่มีประโยชน์ หานหู่ฟังแล้วแค่นเสียงออกมาครั้งหนึ่ง “สลายตัวไปก็ดี จะได้ไม่ต้องรบกันอีก” เมิ่งหู่ไม่ได้พูดอะไร แต่สีหน้าดูคล้ายโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง ทว่าก็คล้ายยังวางใจได้ไม่เต็มที่ เขาเคยอยู่ใต้บังคับบัญชาของเฟิ่งว่านซาน รู้ว่าคนคนนั้นเหมือนหญ้าป่า มองดูเหมือนแห้งตาย แต่รากยังอยู่ พอถึงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ไม่แน่ว่าอาจงอกขึ้นมาอีก
“หนีไปก็ปล่อยให้หนีไปเถอะ” ลั่วเอินพูด “ถ้าหนีไปไกลก็เอื้อมไม่ถึง ถ้ายังอยู่ใกล้ค่อยว่ากัน”