เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 266 เริ่มเกี่ยวข้าว
ฟ้ายังไม่สว่าง ลั่วเอินก็ลุกขึ้นแล้ว ในลานบ้านมืดสนิท น้ำค้างหนักจนเปียกโชกหน้าเท้า เขายืนอยู่บนบันได มองไปทางใต้แวบหนึ่ง——ขอบฟ้ายังไม่มีทีท่าจะสว่าง ในห้องครัวเริ่มมีความเคลื่อนไหวแล้ว มาร์ซากำลังทอดแป้งแผ่น พลั่วกระทบกระทะเหล็กดังติ๊ง ๆ กลิ่นหอมเล็ดลอดออกมาตามช่องหน้าต่าง ปนกับความชื้นของน้ำค้าง ได้กลิ่นแปลก ๆ
เขาเดินไปถึงหน้าประตูห้องครัว มาร์ซาไม่แม้แต่จะเงยหน้า “แป้งแผ่นใกล้เสร็จแล้ว ไปเรียกคนก่อนสิ”
ลั่วเอินหันไปเคาะประตูห้องหานหู่ หานหู่ขานรับ ข้างในมีเสียงเสียดสีกรอบแกรบใส่เสื้อผ้าอยู่นาน พอออกมาเข็มขัดคาดเอวก็ผูกเบี้ยว ลั่วเอินชี้ไปที่เอว เขาก้มหน้าผูกใหม่ หนูอ้วนไม่ต้องเรียก เขานั่งยองอยู่หน้าประตูห้องครัวแล้ว รอแป้งแผ่นออกจากกระทะ หนวดทองแดงเดินมาโดยหาวปากกว้าง ในปากพึมพำอะไรกันสักอย่าง ฟังไม่ชัด คงจะด่าที่ต้องตื่นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง
คนมากันครบแล้ว ฟ้าก็ยังไม่สว่าง