เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 เปิดไห
วันที่เปิดไหผักดองเค็ม หนูอ้วนก็ไปนั่งยอง ๆ อยู่ด้านหลังห้องครัว จ้องมองมาร์ซาเปิดกระดาษเคลือบน้ำมัน
พอเปิดกระดาษเคลือบน้ำมันออก กลิ่นเปรี้ยวเค็มสายหนึ่งก็พวยพุ่งออกมา ไม่ได้ฉุนแสบจมูก ทว่ามีความหนักแน่นเข้มข้น ดั่งผ้าผืนหนึ่งที่คลุมทาบลงบนใบหน้า
มาร์ซาใช้ตะเกียบยาวสอดเข้าไปคนไปมา แล้วคีบหัวผักกาดมัสตาร์ดขึ้นมาหนึ่งก้อน สีเหลืองกระจ่างใส สดกรอบ พอกัดลงไปก็ส่งเสียงกร๊อบ
หนูอ้วนกลืนน้ำลายเอื๊อก
มาร์ซานำผักดองเค็มก้อนนั้นมาซอยเป็นเส้นบาง หยดน้ำมันงาลงไปสองสามหยด แล้ววางพักไว้บนแท่นเตา
หนูอ้วนยื่นมือจะไปหยิบ แต่ถูกมาร์ซาตีมือผัวะ “รอกินข้าว”
หนูอ้วนชักมือกลับ นั่งยอง ๆ ลงไปตามเดิม พลางกลืนน้ำลายต่อไป
มื้อเที่ยงกินผักดองเค็ม คนละหนึ่งจานเล็ก
หมั่นโถวข้าวสาลีใหม่ เส้นผักดองเค็ม ข้าวต้มข้าวฟ่าง