เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 เสมียนบัญชี
หลินหย่วนมาได้สามวัน โจวหมิงหย่วนไม่เคยให้สีหน้าดี ๆ กับเขาเลย
ไม่ใช่จงใจชักสีหน้าใส่ แต่คนผู้นี้แต่กำเนิดมีใบหน้าอมทุกข์ มุมปากตกลงด้านล่าง เวลาไม่ยิ้มดูเหมือนกำลังโกรธ เวลาขำเหมือนกำลังสะกดกลั้นอารมณ์ หลินหย่วนกลับไม่ใส่ใจ ยกน้ำรินชาดีดลูกคิด ให้ทำอะไรก็ทำ ทำเสร็จก็นั่งบนบันไดหน้าประตูคลังเสบียง เอากิ่งไม้ท่อนหนึ่งมาเขียนตัวหนังสือบนพื้น เขียนแล้วลบ ลบแล้วเขียน
หนูอ้วนเดินผ่าน ย่อตัวลงมองดูครู่หนึ่ง ตัวหนังสือสักตัวก็ไม่รู้จัก “เขียนอะไรน่ะ”
“กฎระเบียบของการลงบัญชี” หลินหย่วนวาดวงกลมวงหนึ่งบนพื้น ในวงกลมขีดเส้นไว้หลายเส้น “นี่คือรับเข้า นี่คือจ่ายออก นี่คือยอดคงเหลือ”
หนูอ้วนดูอยู่นาน รู้สึกว่าไม่เหมือนชุดแบบของโจวหมิงหย่วน “นายแต่งขึ้นมาเองเหรอ”
หลินหย่วนยิ้มขึ้นมา รอยยิ้มดูเก้อเขินเล็กน้อย “เมื่อก่อนเรียนกับท่านอาจารย์ ไม่ได้แต่งขึ้นมาเอง”