เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 243 กลบดิน
เรื่องรอยแยกนั้น ลั่วเอินไม่ได้ป่าวประกาศออกไป
ไรเนิร์ดพาคนมาช่วยกันกลบ ดินถูกตักสาดลงไปทีละพลั่ว กระทบก้นรอยแยกเกิดเสียงทึบแน่นอย่างต่อเนื่อง กลบอยู่ครึ่งชั่วยามจนรอยแยกเสมอพื้น จากนั้นจึงเอาลูกกลิ้งหินมาบดทับไปมาอีกหลายรอบ บดจนแน่นสนิท เหยียบลงไปแข็งโป๊ก ไรเนิร์ดปาดเหงื่อพลางเอ่ยขึ้น “เรียบร้อยแล้ว มองไม่ออกแล้ว”
ลั่วเอินย่อตัวลงสำรวจดู ดินเป็นดินใหม่ สีเข้มกว่าบริเวณข้างเคียงจนแลดูเหมือนรอยปะ เขายื่นมือไปกดดู แข็งดี แต่ข้างใต้มีอะไรอยู่นั้น ใครเล่าจะรู้ได้
“คอยจับตาดูดินตรงนี้ไว้” ลั่วเอินเอ่ย “ถ้าแยกอีก ให้รีบมาบอกฉันทันที”
ไรเนิร์ดพยักหน้ารับ
ระหว่างทางกลับ ลั่วเอินบังเอิญพบกับไอรา นางนั่งยอง ๆ อยู่ริมแปลงผักมัสตาร์ด ในมือไม่ได้ถือทั้งพลั่วทั้งกระบวยตักน้ำ เอาแต่นั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้น เฝ้ามองผักในแปลงอย่างเหม่อลอย ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้า นางจึงเงยหน้าขึ้น สีหน้าไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใด ทว่าแววตากลับดูผิดปกติไป
“เป็นอะไรไป” ลั่วเอินย่อตัวลงนั่งข้างนาง
“รอยแยกนั่น” ไอราเอ่ย “ฉันรู้แล้ว”
ลั่วเอินไม่ได้ตอบรับคำ