เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 234 ดอกบัควีต
บักวีตโตเร็วมาก
ไอราเพาะปลูกลงไปไม่ทันถึงหนึ่งเดือน มันก็พุ่งสูงขึ้นมาถึงระดับหัวเข่า ลำต้นเจือสีแดงเรื่อ ใบไม้สีเขียวเป็นมันวาว ใบเบียดเสียดกันหนาแน่นจนปกคลุมผืนดินมิดชิด ตอนที่ลั่วเอินเดินผ่านพลันเหลือบไปเห็น เขานั่งยอง ๆ แหวกใบไม้ออกดูดินด้านล่าง ดินร่วนซุย ความชื้นก็เพียงพอ รากหยั่งลงไปลึก
“เธอเพาะปลูกแปลงนี้ได้ดีกว่าอาเหลยเสียอีก” ลั่วเอินกล่าว
ไอรานั่งยอง ๆ อยู่ด้านข้าง มือยังถือพลั่วเล็ก ๆ ใบหน้าตากแดดจนแดงระเรื่อ ปลายจมูกมีเหงื่อซึม “ฉันแค่มาดูทุกวัน ถอนหญ้าออก ไม่ได้ทำอะไรมาก”
“การทำไร่มันก็แบบนี้แหละ ไม่ต้องทำอะไรมาก แต่ทิ้งขว้างไม่ได้” ลั่วเอินลุกขึ้นยืน ปัดเศษดินบนมือ “ถ้าเธอไม่สนใจมัน มันก็ไม่สนใจเธอ พืชผลซื่อตรงมาก เธอดีกับมัน มันก็ดีกับเธอ”
ไอราพยักหน้า เอาพลั่วเล็กปักลงไปในดิน แล้วดึงออกมา ก่อนจะปักลงไปอีก เหมือนกำลังเล่นสนุกอะไรบางอย่างกับผืนดินแปลงนี้
เยวี่ยวิ่งรี่เข้ามา ในมือกำดอกไม้ป่าไว้กำหนึ่ง หอบหายใจแฮก ๆ “พี่ไอรา ดูสิ ฉันเด็ดมาได้เยอะแยะเลย”