เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 232 เก็บเกี่ยวข้าวสาลี
ข้าวสาลีเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้ว
ไม่ใช่ค่อย ๆ เหลืองทีละนิด แต่เหลืองอร่ามขึ้นมาในชั่วข้ามคืน เย็นวันก่อนยังเป็นสีเขียวอยู่แท้ ๆ พอเช้าวันต่อมามองดู ทั่วทั้งผืนดินก็เหลืองอร่ามไปหมด ราวกับมีใครสาดถังสีทองลงมา
ลั่วเอินยืนอยู่บนคันนา เด็ดรวงหนึ่งขึ้นมาขยี้ เมล็ดข้าวสาลีอวบแน่น กัดเข้าไปคำหนึ่ง เนื้อแป้งนุ่ม รสหวานฉ่ำเต็มที่
“สุกแล้ว” เขาพูด
ไรเนิร์ดยืนอยู่ข้าง ๆ นานทีปีหนจะฉีกยิ้มออกมา แม้จะยิ้มได้ไม่คล่องนัก แต่ก็ยิ้มออกมาจริง ๆ “ถึงเวลาต้องเกี่ยวแล้ว”
หานหู่โผล่มาจากไหนก็ไม่อาจทราบ ในหัตถ์ถือเคียวเล่มหนึ่ง เอามาถูกับขากางเกง “ฉันเคยเกี่ยวข้าวสาลี ตอนอยู่ทางเหนือ”
“นายเคยเกี่ยวด้วยเหรอ” หนูอ้วนไม่เชื่อ
“เคยเกี่ยวไปสองคันร่อง ปวดเอวไปสามวัน หลังจากนั้นก็ไม่เกี่ยวอีกเลย” หานหู่พูดจบก็หัวเราะออกมาก่อนใคร