เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 230 บุกเบิกพื้นที่รกร้าง
เรื่องเปิดพื้นที่รกร้างนี้ พูดน่ะง่าย แต่ลงมือทำจริงเหนื่อยแทบขาดใจ
หนวดทองแดงพาคนสิบกว่าคนทำงานอยู่บนทุ่งหญ้าฝั่งทิศตะวันออกเป็นเวลาสามวัน ขุดพรวนดินขึ้นมาได้แปลงหนึ่ง ดินสีดำขลับถูกพลิกขึ้นมา พอโดนแดดเผาก็ส่งไอร้อนลอยกรุ่น ทว่ารากหญ้าในดินหนากว่านิ้วมือ เสียอีก ทั้งยังพันกันแน่นราวกับตาข่าย จอบสับลงไปก็เด้งสะท้อนกลับมาจนฝ่ามือชาหนึบ
“นี่มันที่ดินหรือดงหญ้ารกชัฏกันวะเนี่ย” หนวดทองแดงทุ่มจอบลงพื้นแล้วปาดเหงื่อ “มือฉันเสียดสีจนพองไปหมดแล้ว”
หนูอ้วนยอง ๆ แทะแป้งทอดอยู่ข้าง ๆ เคี้ยวไปสองคำแล้วเอ่ยเนิบนาบ “เผ่าคนแคระของนายขุดรูเก่งไม่ใช่เหรอ แค่พรวนดินยังบ่นเหนื่อยอีก”
“ขุดรูกับพรวนดินมันเหมือนกันเรอะ” หนวดทองแดงถลึงตา “นายจะไปรู้อะไร”
“ฉันรู้เรื่องกินก็แล้วกัน” หนูอ้วนยัดแป้งทอดคำสุดท้ายเข้าปาก ตบมือแล้วลุกขึ้นยืน “ถ้านายเปิดหน้าดินตรงนี้ไม่เสร็จ ฤดูหนาวปีนี้ทุกคนคงได้กินลมต้มน้ำแกงแน่”