เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 216 โม่แป้ง
แป้งที่โม่จากข้าวสาลีใหม่นั้น ขาวราวกับหิมะ ละเอียดประหนึ่งเม็ดทราย
หนูอ้วนกอบขึ้นมาหนึ่งกำมือ เฝ้ามองแป้งสาลีร่วงลอดผ่านร่องนิ้วลงไป ส่องประกายวิบวับละเอียดอ่อนใต้แสงอาทิตย์
เขายกขึ้นมาดมใต้จมูก หรี่ตาลง “หอม”
หนวดทองแดงที่อยู่ข้าง ๆ กอบขึ้นมาหนึ่งกำมือเช่นกัน ดมดูแล้วไม่ได้พูดอะไร แต่พยักหน้า
มาร์ซาพาอาหญิงหลี่และหญิงสาวที่เพิ่งมาใหม่อีกไม่กี่คนเริ่มนวดแป้ง
แป้งถูกเทลงในกะละมังใบใหญ่ เติมน้ำ นวด ทีละครั้ง ก้อนแป้งพลิกหมุนไปมาในฝ่ามือ ยิ่งนวดก็ยิ่งเกลี้ยงเกลา ยิ่งนวดก็ยิ่งขาว
ในบรรดาหญิงที่เพิ่งมาใหม่มีคนหนึ่งที่อายุมาก แซ่โจว ทุกคนต่างเรียกนางว่าป้าโจว
ฝีมือการนวดแป้งของนางไม่เหมือนคนอื่น ไม่ได้ใช้สันมือกด แต่ใช้กำปั้นทุบ ทุบจนก้อนแป้งส่งเสียงดังตุ้บ ๆ ราวกับกำลังตีกลอง