กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 187 ปลูกข้าวสาลี
ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ด ปลูกข้าวสาลี
หลังจากเพาะปลูกข้าวสาลีลงไปแล้ว ก็เหลือเพียงการรอคอย
หนูอ้วนบอกว่า ต้องรอตลอดทั้งฤดูหนาว พอถึงต้นฤดูใบไม้ผลิจึงค่อยงอกออกมา เยวี่ยได้ฟังก็หักนิ้วนับอยู่นานสองนาน แต่นับไม่ถูกว่าตลอดทั้งฤดูหนาวมันนานเพียงใด จึงเลิกนับ อย่างไรเสียก็แค่รอไปก็พอ
ดินถูกพลิกพรวนแล้ว ราบเรียบ ดำขลับ มองไม่เห็นสิ่งใดเลย ทว่าไอรารู้ว่าข้างใต้มีบางสิ่ง เมล็ดข้าวสาลีเหล่านั้นนอนนิ่งอยู่ในดิน เล็กจิ๋ว สีน้ำตาล เฝ้ารอคอย ทุกวันที่นางเดินผ่านเป็นต้องชำเลืองมอง ดินก็ยังคงเป็นดินผืนนั้น ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนไป แต่นางกลับรู้สึกว่าข้างใต้กำลังเคลื่อนไหว ช้า ๆ แผ่วเบายิ่ง ราวกับคนผู้หนึ่งที่ผล็อยหลับไปกำลังหายใจ
“มันไม่รีบร้อน” นางบอกกับเยวี่ย