กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 158 กลับบ้าน
ลั่วเอินจูงมือน้อยข้างนั้น เดินย้อนกลับไป
มือเล็กมาก กุมไว้ในฝ่ามือแล้วเย็นเฉียบ ราวกับกุมสือโถวก้อนหนึ่งที่แช่อยู่ในน้ำลำธาร เด็กคนนั้นเดินอยู่ข้างกายเขา เท้าเปล่าเหยียบย่ำลงบนพื้น ไม่มีเสียงเลยแม้แต่น้อย
อลิเซียเดินอยู่อีกฝั่ง ธนูยังคงสะพายอยู่บนร่าง ทว่าหัตถ์ไม่ได้วางทาบไว้บนนั้นอีก
นางเหลือบมองเด็กคนนั้นเป็นระยะ
เด็กคนนั้นก็มองนางเช่นกัน
ทั้งสองคนต่างไม่พูดจา
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เด็กคนนั้นพลันหยุดชะงักลง
ลั่วเอินหันกลับไป “เป็นอะไรไป”
นางเงยหน้าเฝ้ามองไปไกลตา