กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 154 แสงแห่งทิศตะวันออก
ตอนที่ไรเนิร์ดวิ่งเข้ามาในลานบ้าน ลั่วเอินกำลังเล่นอยู่กับเยวี่ย
เยวี่ยนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ในหัตถ์ถือกิ่งไม้ กำลังวาดรูปลูกไก่ตัวหนึ่ง วาดเบี้ยวไปเบี้ยวมา แต่นางรู้สึกว่าเหมือนมาก จึงเงยหน้าขึ้นถามลั่วเอิน “ท่านพ่อ เหมือนไหม”
ลั่วเอินนั่งยอง ๆ อยู่ข้าง ๆ มองดูลายเส้นยุ่งเหยิงสะเปะสะปะพวกนั้น กำลังครุ่นคิดว่าจะตอบอย่างไรถึงจะไม่ทำร้ายจิตใจของเด็ก
ไรเนิร์ดก็พุ่งพรวดเข้ามาในเวลานี้นี่เอง
“ลั่วเอิน!”
ลั่วเอินเงยหน้าขึ้น
พอเห็นสีหน้าของไรเนิร์ด หัวใจของเขาก็กระตุกวูบ
เยวี่ยก็เงยหน้าขึ้นเช่นกัน มองดูท่านลุงที่วิ่งจนเหงื่อท่วมศีรษะผู้นั้น
“เยวี่ย” ลั่วเอินลุกขึ้นยืน “ไปหาท่านแม่ไป”