กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 127 เรื่องราวหลังจากนี้
เมื่องานมงคลสมรสหลังการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงสิ้นสุดลง อากาศก็เริ่มเย็นลงทุกวัน ๆ
ใบไม้เปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้วร่วงหล่น ยามตื่นขึ้นมาในตอนเช้า บนพื้นดินถูกปูทับด้วยน้ำค้างแข็งบาง ๆ ชั้นหนึ่ง เหยียบลงไปส่งเสียงดังกรอบแกรบ พื้นที่ลาดเนินของหนูอ้วนว่างเปล่า ข้าวสาลีถูกขนเข้าคลังเสบียงจนหมด เหลือเพียงผืนดินโล่งเตียนผืนหนึ่ง
เขายืนอยู่ที่หัวแปลง เฝ้ามองผืนดินผืนนั้น ยืนเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง
โต้วหยาเดินเข้ามา ยืนอยู่ข้างกายเขา
“ท่านพ่อ คิดอะไรอยู่”
หนูอ้วนส่ายหน้า
“ไม่ได้คิดอะไร” เขาพูด “แค่รู้สึกว่า ปีนี้ก็ผ่านพ้นไปอีกปีแล้ว”
โต้วหยาไม่ได้พูดอะไร
นางคล้องแขนท่านพ่อของนาง ยืนอยู่เป็นเพื่อนเขา