Chapter 0113

ตอนที่ 115 ฝุ่นธุลีสงบลง

ยามที่วิลลัสเดินลงมาจากยอดเจดีย์ ฝูงชนต่างพากันหลีกทางให้อย่างพร้อมเพรียง

เขาเดินช้ามาก ทุกย่างก้าวมั่นคงหนักแน่น ในมือยังคงกำม้วนราชโองการพินัยกรรมฉบับนั้นไว้ แผ่นหนังแกะสะท้อนประกายสีเหลืองเก่าคร่ำใต้แสงตะวัน เมื่อเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าองค์ชายสี่ เขาก็ประคองราชโองการพินัยกรรมขึ้นด้วยสองมือ

“ฝ่าบาท” เขาเอ่ย

องค์ชายสี่รับมา

เขาเฝ้ามองม้วนราชโองการพินัยกรรมฉบับนั้น มองอยู่นานมาก

จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองวิลลัส

“นายรู้เรื่องนี้นานแค่ไหนแล้ว”

วิลลัสค้อมตัวลงเล็กน้อย

“ปีที่พระราชาองค์ก่อนทรงพระประชวรหนัก ทรงเรียกเข้าเฝ้าข้าน้อยในตำหนัก และมอบให้ข้าน้อยกับพระหัตถ์” เขาตอบ “สามปีแล้ว”