Chapter 0101

ตอนที่ 102 เถ้าคุแห่งการคืนสู่ความสงัด

ยามที่นกพิราบสื่อสารร่อนลงบนเชิงเทินเมือง ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง

ทีแรกทหารยามไม่ได้ใส่ใจ เมืองแดนร้างเลี้ยงนกพิราบสื่อสารไว้สองสามตัวเพื่อใช้ติดต่อกับป่าเงาไม้เขียว บางครั้งก็มีคาราวานยืมทางส่งจดหมาย ทว่าหลังจากนกพิราบตัวนั้นลงสู่พื้นกลับมิได้ส่งเสียงขัน หากแต่หัวทิ่มล้มลง ปีกกระตุกสองครา แล้วไม่ขยับเขยื้อนอีกเลย

ทหารยามรู้สึกผิดปกติ จึงวิ่งเข้าไปหยิบนกพิราบขึ้นมา และพบว่าแผ่นหนังแกะที่ผูกติดอยู่กับขาของมันถูกเลือดชโลมจนชุ่มไปครึ่งหนึ่งแล้ว

นกพิราบตัวนี้บินจนตาย

บินสุดชีวิต บินจนกระทั่งเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย สิ้นใจบนเชิงเทินเมือง

ลายมือบนแผ่นหนังแกะหวัดเกเร เป็นลายมือของไซรุ่ยหลานเอง

“รายงานด่วนจากป่าเงาไม้เขียว ทิศตะวันออกมีความเคลื่อนไหวผิดปกติ ไม่ใช่ผู้กลืนกินดวงดาว แต่ใกล้กว่าผู้กลืนกินดวงดาว”

“เศษซากสมาคมคืนสู่ความเงียบงันรวบรวมคนได้ 300 คน กำลังเคลื่อนพลมุ่งหน้าสู่ทุ่งรกร้าง”

“พวกเขาพกสิ่งหนึ่งมาด้วย”