Chapter 0098

ตอนที่ 98 ประตูกระดูก

สายลมพัดออกมาจากในประตู

ไม่ใช่สายลมธรรมดา—มันมีไออุ่นเจืออยู่ราวกับลมหายใจของสิ่งมีชีวิตมหึมาบางชนิด กลิ่นคาวทะเลเค็มฝาดปะปนกับกลิ่นความหวานเลี่ยนเน่าเปื่อยอันคุ้นเคย เข้มข้นยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

ลั่วเอินยืนอยู่หน้าประตู จ้องเข้าไปในความมืดมิดที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง

เสียงนั้นยังคงดังอยู่

“โลฮาร์ต…โลฮาร์ต…”

ไม่ใช่เสียงเรียกหา

แต่เป็นเสียงสะท้อน

เป็นเสียงของชายคนนั้นเมื่อ 60 ปีก่อน ถูกบางสิ่งกักขังไว้หลังประตู เอ่ยชื่อของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อลิเซียเดินมาอยู่ข้างเขา มือกุมมีดสั้นที่เอว