Chapter 0077

ตอนที่ 77 ยามสามเส้นทางรุดหน้าพร้อมกัน

หมอกยามรุ่งยังไม่ทันจางหาย ซานเดอร์ผู้เฒ่าก็นั่งยอง ๆ อยู่บนคันนา จ้องมองจอบเล่มใหม่ในมือพลางเหม่อลอย

“ของพรรค์นี้... ตีมาจากเหล็กจริง ๆ หรือ” เขาใช้นิ้วมือที่เต็มไปด้วยหนังด้านลูบคมจอบ ลวดลายอักขระสีฟ้าสลับเงินทอประกายเย็นเยียบใต้แสงอรุณ “ทำไมถึงเบาขนาดนี้”

“พ่อเฒ่าซานเดอร์ ลองดูเดี๋ยวก็รู้เอง” ชาวหนุ่มข้าง ๆ รอไม่ไหวแล้ว เงื้อจอบลายจันทราของตนขึ้นแล้วขุดลงไปในดินอย่างแรง

พั่บ——

ไม่ใช่เสียงกระแทกทึบหนักยามเหล็กกระทบดิน ทว่ากลับเป็นเสียงที่คมชัดและเฉียบขาดกว่า คมจอบตัดขาดชั้นดินแข็งตัวราวกับมีดร้อนกรีดผ่านเนย เพียงจอบเดียว ก้อนดินที่พลิกขึ้นมาก็เป็นระเบียบเรียบร้อย รอยตัดเรียบเนียนเสียจนมองเห็นระบบรากเล็ก ๆ ในชั้นดินได้ชัดเจน

ชาวหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วขุดลงไปอีกจอบ

คราวนี้ยิ่งเร็วกว่าเดิม

“ให้ตายเถอะ...” ซานเดอร์ผู้เฒ่าลุกขึ้นยืน รับจอบจากมือของชายหนุ่มมาลองกะน้ำหนัก จากนั้นจึงลองขุดลงในแปลงทดลองที่ตนเองรับผิดชอบอย่างระมัดระวัง หนึ่งจอบ สองจอบ สามจอบ... ท่วงท่าของเขาเปลี่ยนจากการหยั่งเชิงกลายเป็นคล่องแคล่วลื่นไหล ดวงตาฝ้าฟางเบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ

“ผ่อนแรง... ผ่อนแรงไปได้อย่างน้อยครึ่งหนึ่ง” เสียงของชาวนาเฒ่าสั่นเครือ “งานไถพรวนดินนี่ ฉันคนเดียวทำได้เท่ากับสองคนในเวลาปกติเลย”