กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เซียนกระบี่ขี้เมา
ตอนที่ 4 คนที่ตายคืออาจารย์ของข้า
ระหว่างทางจากหุบเขาโอสถกลับไปยังที่พัก เฉินฟานใคร่ครวญคำพูดของโจวถงอย่างถี่ถ้วน
เทือกเขาว่านเยาเป็นเทือกเขาที่ใหญ่ที่สุดและลึกที่สุดในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนแห่งแคว้นเฉียนโจว ภายในเทือกเขาเต็มไปด้วยสัตว์อสูรเพ่นพ่านผู้บำเพ็ญเพียรระดับต่ำทั่วไปไม่อาจย่างกรายเข้าไปลึกได้เลย
แม้สัตว์อสูรจะอันตราย ทว่าสำหรับผู้บำเพ็ญเซียนแล้ว ชิ้นส่วนร่างกายของสัตว์อสูรส่วนใหญ่นับเป็นวัตถุดิบชั้นยอดในการหลอมโอสถและหลอมอาวุธ
เทือกเขาว่านเยาที่เต็มไปด้วยภยันตรายจึงเปรียบเสมือนขุมทรัพย์ขนาดมหึมาที่เปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูดใจเช่นเดียวกัน
ทุกๆ วันจะมีผู้บำเพ็ญเพียรนับไม่ถ้วนบุกเข้าไปด้านในบ้างก็หอบหิ้ววาสนาโชคลาภกลับมาจนเต็มกระเป๋า บ้างก็ต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นั่นตลอดกาล กลายเป็นอาหารของสัตว์อสูรและปุ๋ยบำรุงสมุนไพรวิญญาณ