เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0010 กินมังคุดยังมีสาวงามปอกให้ถึงปาก
หญิงสาวทั้งสองยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น ราวกับตัวเองเป็นนางเอกเสียเอง ทั้งคู่ขยับเข้ามาชิดกันพลางซุบซิบเดินกลับไป
ขณะเดียวกันในอีกด้านหนึ่ง ภายในรถบูกัตติ
เย่หยุนโจวขับรถอย่างเงียบเชียบ จู่ ๆ เขาก็ขยับจมูกสูดดมกลิ่นในอากาศ
เขารู้สึกเหมือนมีกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยวนเวียนอยู่ปลายจมูก กลิ่นนั้นพิเศษมาก ราวกับแฝงแรงดึงดูดอันรุนแรงเอาไว้
เย่หยุนโจวลองคิดดูอย่างละเอียด เมื่อเทียบกับกลิ่นฉุนของเครื่องสำอางแล้ว กลิ่นนี้กลับคล้ายกลิ่นกายของหญิงสาวมากกว่า
เย่หยุนโจวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ แล้วหันไปมองหลิ่วเมิ่งซินพร้อมเอ่ยถาม
“วันนี้เธอไม่ได้พกกระบองไฟฟ้ามาใช่ไหม?”
กระบองไฟฟ้า?
พอได้ยินเย่หยุนโจวพูดถึงเรื่องกระบองไฟฟ้า ร่างของหลิ่วเมิ่งซินก็เกร็งขึ้นมาทันที เธอถอยหลังพิงพนักเก้าอี้โดยไม่รู้ตัว ก่อนจะถามด้วยท่าทีประหม่าเล็กน้อย