เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0001 แซ่เย่ นายต้องรับผิดชอบฉัน
มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง
แม้จะเป็นเดือนพฤษภาคม แต่เจียงเฉิงตั้งอยู่ใจกลางแผ่นดินหัวเซี่ย อุณหภูมิจึงร้อนระอุราวกับฤดูคิมหันต์ของทางเหนือไปนานแล้ว
เหล่านักศึกษาต่างพากันเปลี่ยนมาสวมชุดหน้าร้อน โดยเฉพาะพวกผู้หญิงที่มาในชุดกระโปรงสั้นกางเกงขาสั้นรัดรูป หรือไม่ก็ชุดนักเรียนเจเคและบาเลนเซียกา ยามที่เรียวขายาวสลวยก้าวเดิน ไม่รู้ว่าดึงดูดสายตาผู้คนไปมากเท่าไรต่อเท่าไร
บนสนามกีฬา สาว ๆ จำนวนไม่น้อยเปลี่ยนมาสวมชุดกีฬาหน้าร้อน ยามกระโดดโลดเต้นก็เกิดคลื่นสั่นสะท้าน ทำเอาดวงตาหลายคู่ต้องสั่นไหวไปตาม ๆ กัน
“ลูกสวย!”
เสียงหนึ่งดังโพล่งขึ้นมาจากบนสนามหญ้า
หัวหน้าใหญ่ประจำหอพักมองเย่หยุนโจวพี่สามที่อยู่ข้าง ๆ “ตกใจหมด อีกอย่าง ลูกออกนอกเส้นไปแล้ว ลูกสวยบ้าบออะไร”
“พี่ใหญ่ ลูกที่พวกพี่สองคนพูดถึงน่ะมันคนละลูกกันแล้ว”