กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 139 กลับถึงบ้าน
หลินอวิ้นเหลือบมองผมเหลืองที่ยังคงชักกระตุกอยู่บนพื้น แววตาของเธอไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย
เมื่อครู่ตอนที่สวีอิ่งถามคำถาม เธอไม่ได้ห้ามเพราะคิดว่าอาจจะเค้นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ออกมาได้บ้าง แต่ดูท่าแล้ว ข้อมูลที่ผมเหลืองคนนี้รู้ก็มีเพียงเท่านี้
“ที่เธอพูดว่าจะปล่อยฉันไป……” ผมเหลืองเห็นหลินอวิ้นไม่ลงมือต่อ น้ำเสียงจึงมีความสั่นเครือด้วยความหวังลม ๆ แล้ง ๆ
หลินอวิ้นไม่สนใจเขา หันไปพูดกับทุกคนที่กำลังปรับลมหายใจว่า “ที่นี่กลิ่นคาวเลือดแรงเกินไป ง่ายต่อการดึงดูดสัตว์กลายพันธุ์ เราต้องรีบไปจากที่นี่”