กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 จิ่วเสวียนรู้เยอะจัง
และเจ้าด้วงเกราะเหล็กตัวนี้ยังวิ่งได้เองโดยไม่ต้องมีคนบังคับ อีกทั้งไม่มีล้อ แต่มันสามารถขับเคลื่อนเข้าไปในป่าได้ด้วยตัวเอง ไม่ถูกรากไม้เกี่ยวพัน แม้สภาพภูมิประเทศจะไม่ดีก็ยังวิ่งได้
พวกเขามียานพาหนะในป่าแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องอิจฉาอสรพิษยักษ์ของไป๋มอลี่อีกต่อไป
เธอเดินไปที่ทางเข้ามิติเงาแล้วชะโงกหน้าเข้าไปดูข้างใน
ภายในมิติเป็นไปตามที่จิ่วเสวียนบอก อากาศถ่ายเทสะดวก แม้แสงจะค่อนข้างสลัวแต่ก็เพียงพอที่จะมองเห็นสิ่งต่าง ๆ
เจ้าด้วงเกราะเหล็กตัวยาวห้าเมตรตัวนั้นกำลังหมอบอยู่อย่างสงบที่มุมห้อง ดูเหมือนจะไม่ต่อต้านสภาพแวดล้อมใหม่นี้